Św. Franciszek z Asyżu powiedział o kapłanach: „Zaprawdę ich służba jest najwznioślejsza spośród wszystkich jakie istnieją, ponieważ tylko oni konsekrują i rozdzielają Ciało i Krew Pana".

    Pierwsza rocznica objęcia naszej parafii przez  ks. Proboszcza Marka Dzióby, przypadająca na dzień 21 lutego, jest okazją do złożenia Panu Bogu dziękczynienia za dar jego kapłaństwa i obecności pośród nas. 
    Wyrażamy wdzięczność Panu Bogu, za jego dotychczasową posługę w naszej parafii i życzymy wytrwałości i odwagi w realizowaniu wyznaczonych celów. Życzymy obfitości darów Ducha Świętego, niech Chrystus Najwyższy Kapłan umacnia i udziela wszelkiego światła w posłudze kapłańskiej.

Tak witaliśmy w naszej parafii nowego Proboszcza 21 lutego 2016 roku.

Refleksja związana z 50-leciem urodzin księdza proboszcza Marka Dzióby.

Nawet pobieżne spojrzenie na zewnętrzne dokonania przy naszej świątyni pokazuje nam wysiłek nowego proboszcza, który w tak krótkim czasie dokonał tak wiele napraw i zmian. Przy pomocy Bożej Opatrzności jego aktywność i przedsiębiorczość jest namacalna.
            Nie czas jednak na podsumowanie dokonań, boć to przecież dopiero pierwsza faza trudnych napraw i renowacji.
Ta skromna refleksja podyktowana jest 50-tą rocznicą urodzin księdza Marka Dzióby, a przecież taka uroczystość to nie czas na podsumowanie dokonań, a raczej skłania do odpowiedzi na pytanie o Jego osobowość jako człowieka i kapłana.

Zastanówmy się w jaki sposób wzbogaca ona nasz kościół? Co wnosi do wizerunku, w którą stronę przesuwa akcenty? Już pierwsze decyzje (zarówno w sferze duchowej jak i materialnej), ogromna życzliwość wobec wiernych, doświadczenia kapłana – misjonarza, a także ogrom pracy na rzecz nowej parafii może świadczyc o Jego wyjątkowym charyzmacie.

Potrafi przekonywać do siebie otwartością, życzliwością i sercem „na otwartej dłoni”.

Ksiądz Marek jest człowiekiem o bardzo bogatym wnętrzu. Jego tajemnica tkwi w prostocie i potrzebie niesienia Pana Boga wiernym. W tym pierwszym okresie posługi kapłańskiej jego działanie przypomina obraz choroby dziecka, które Ojciec-lekarz poddaje terapii (najpierw leczy chorobę, fizyczność, a to wymaga pośpiechu i skuteczności leków).

Drugi etap to duchowość, bogacenie wnętrza, wiary, gorliwości oraz kształcenie dobrych nawyków. I to są te dwa wielkie plany i zadania, które nasz proboszcz wraz z wikariuszami i istniejącymi grupami modlitewnymi dorosłych parafian, młodzieży i dzieci realizuje sukcesywnie.

Swoje rady, doświadczenia i nauki ksiądz proboszcz pragnie nam niemal codziennie przekazywać. Potwierdzeniem są piękne i zapadające głęboko w nasze serca i umysły krótkie kazania, tweety, zawierające komentarze do Ewangelii i mądre refleksje. Dziękujemy za nie księże proboszczu.

Szanowny Jubilacie!

Życzymy Ci obfitości darów Ducha Świętego. Bądź niestrudzony w swoich działaniach. Trudy Twoich poczynań wspomagamy modlitwą i Eucharystią. Niech Twoi patroni Św. Kazimierz Królewicz oraz Matka Boża z Fatimy prowadzą Cię w tej wędrówce ku świętości.

Wieczór przy Panu Jezusie w Najświętszym Sakramencie

"Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie - niech przyjdzie do Mnie i pije!" J 7,37
Nasze comiesięczne adoracje, to czas Jezusa - czas, kiedy możemy spotkać Go osobiście, nakarmić się Jego Słowem, przyjąć Jego Ducha, otworzyć się na Jego miłość. To czas, kiedy przy Jezusie uczymy się od świętych, jak kochać Boga.
Święty Antoni, w tym miesiącu dziękujemy Ci, że znalazłeś nas i przyprowadziłeś do świątyni, abyśmy wpatrując się w Jezusa mogli uwielbiać Go i kochać. Panie Jezu, uwielbiamy Cię za wszystkie cuda, które dokonujesz w naszych sercach.

Wieczór fatimski

„Chciałabym abyście każdego dnia odmawiali różaniec”. Tymi słowami Matka Boża objawiając się dzieciom w Fatimie zachęcała je do modlitwy. Modlitwa różańcowa przybliża nas bowiem do Pana Boga. Spotykając się każdego miesiąca podczas wieczorów fatimskich, rozważając tajemnice różańca odkrywamy piękno tej wyjątkowej modlitwy.

Sprzątanie kościoła 18.02.2017 rok