- Dzisiejsza niedziela, to trzecia niedziela miesiąca i XX Niedziela Zwykła. Taca przeznaczona na wystrój kościoła.
- . Miesiąc sierpień wyróżnia się jednak szczególnym splotem historycznych rocznic i świąt maryjnych. Staje się to wyzwaniem dla kolejnych pokoleń, aby niezłomnie strzec pamięci historycznej i naszej chrześcijańskiej tożsamości. Aby odważnie bronić niepodległości i wolności wewnętrznej. Tylko wtedy Polska zachowa niepodległość, kiedy będzie ziemią ludzi wewnętrznie wolnych. Tego uczy nas kolejny w naszym życiu sierpień – miesiąc dobrowolnej abstynencji od alkoholu.
- Prosimy o wpisywanie swoich próśb i podziękowań w Księdze podziękowań i próśb za wstawiennictwem naszego Patrona św. Kazimierza Królewicza. Szóste nabożeństwo już 4 września.
- Czas wakacji jest czasem odpoczynku od szkoły. Drodzy Rodzice, babicie i was dziadków prosimy! Przypominajcie swoim pociechom, że nigdy nie ma wakacji od modlitwy porannej i wieczornej i niedzielnej Mszy świętej.
- W poniedziałek wspomnienie św. Jacka, prezbitera.
- W środę o godz. 17.00 wystawienie N. Sakramentu i nabożeństwo wynagradzające NSPJ, które poprowadzi wspólnota Intronizacyjna Najświętszego Serca Pana Jezusa.
- We czwartek wspomnienie św. Bernarda, op. dK.
- W piątek wspomnienie Św. Piusa X, pap.
- W sobotę wspomnienie Najświętszej Maryi Panny, Królowej.
- Przyszła niedziela, to czwarta niedziela miesiąca i XXI Niedziela Zwykła.
- 12 września VIII Parafialna Pielgrzymka do tronu Matki Bożej Częstochowskiej z uroczystym aktem zawierzenia naszej Parafii, rodzin Niepokalanemu Sercu Królowej Polski pod hasłem: „śladami św. Kazimierza Królewicza”. Zapisy w zakrystii.
- 13 września zapraszamy na XIX Dni ks. Kardynała Adama Kozłowieckiego do Huty Komorowskiej. Zapisy w zakrystii.
- Dziękujemy 1 mieszkańcowi z Bl. 27 za posprzątanie świątyni. Na przyszły tydzień prosimy mieszkańców z Bl. 30. Nasz udział w sprzątaniu jest obowiązkiem i wyrazem chrześcijańskiej miłości i wdzięczności naszego serca wobec osób, które przygotowały świątynię w zeszłym tygodniu.
Katecheza 16 sierpnia 2026.Uczynki miłosierne względem ciała – więźniów pocieszać.
Kolejnym uczynkiem miłosierdzia względem ciała jest „więźniów pocieszać”. PanJezus powiedział: „Byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie” (Mt 25,36). Są to słowaniezwykle wymagające. Łatwiej bowiem dostrzec Chrystusa w człowieku chorym, głodnymczy bezdomnym. Znacznie trudniej zobaczyć Go w kimś, kto dopuścił się zła i z tego powoduznalazł się w więzieniu. Jezus jednak nie mówi, że mamy pochwalać jego czyny. Przypominanatomiast, że nawet człowiek, który popełnił poważne zło, nie przestaje być człowiekiem i nietraci swojej godności.Więzienie jest miejscem odbywania kary. Człowiek, który popełnił przestępstwo,powinien ponieść konsekwencje swojego czynu. Miłosierdzie nie oznacza przecież rezygnacjize sprawiedliwości ani udawania, że nic złego się nie wydarzyło. Chrześcijaństwo uczyjednak, że czym innym jest potępienie złego czynu, a czym innym całkowite przekreślenieczłowieka. Można powiedzieć: „To, co zrobiłeś, było złe”, a jednocześnie wierzyć, żeczłowiek może uznać swoją winę, żałować, naprawić wyrządzone zło – na ile jest to możliwe– i rozpocząć nowe życie.Pobyt w więzieniu wiąże się z wieloma trudnymi doświadczeniami. Jest to przede wszystkim utrata wolności, ale także rozłąka z rodziną, samotność, wstyd, poczucieodrzucenia i niepewność dotycząca przyszłości. Niejeden człowiek zaczyna wtedy zadawaćsobie pytania: Czy ktoś jeszcze na mnie czeka? Czy rodzina mi wybaczy? Czy po wyjściu zwięzienia znajdę pracę? Czy będę potrafił rozpocząć życie od nowa? Czy Bóg może miprzebaczyć to, co zrobiłem? Właśnie w takich chwilach szczególnego znaczenia nabieraobecność drugiego człowieka. Czasami rozmowa, list, dobre słowo czy zapewnienie omodlitwie mogą obudzić nadzieję, która zaczęła już gasnąć. Człowiek pozbawiony wolnościpotrzebuje bowiem nie tylko odbyć karę, ale również uwierzyć, że jego życie nie musizakończyć się na popełnionym złu.Pismo Święte wielokrotnie pokazuje nam ludzi, którzy dopuścili się poważnychgrzechów, a mimo to Bóg ich nie przekreślił. Święty Piotr zaparł się Jezusa, a później zostałpierwszym spośród Apostołów. Święty Paweł prześladował chrześcijan, a po spotkaniu zChrystusem stał się jednym z największych głosicieli Ewangelii. Dobry łotr, ukrzyżowanyobok Jezusa, sam przyznał, że ponosi słuszną karę za swoje czyny. Kiedy jednak zwrócił siędo Chrystusa słowami: „Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa”,usłyszał odpowiedź: „Dziś będziesz ze Mną w raju” (Łk 23,42–43). Ta scena pokazuje cośbardzo ważnego. Jezus nie powiedział, że zło popełnione przez tego człowieka nie miałoznaczenia. Nie unieważnił również konsekwencji jego czynów. Dostrzegł jednak w nim skruchę i pragnienie przemiany. Do ostatniej chwili pozostawił mu otwartą drogę domiłosierdzia. Dla Boga żaden człowiek nie jest więc przypadkiem beznadziejnym.Pięknym przykładem takiej postawy jest św. Jan Paweł II. 13 maja 1981 roku na placuśw. Piotra został ciężko postrzelony przez Mehmeta Ali Agcę. Papież przeżył zamach, a dwalata później udał się do więzienia, aby spotkać się ze swoim zamachowcem. Rozmawiał z nimosobiście i okazał mu przebaczenie. Nie oznaczało to, że uznał zamach za rzecz nieważnąalbo że sprzeciwiał się sprawiedliwej karze. Pokazał natomiast, że chrześcijanin możeprzebaczyć nawet temu, kto wyrządził mu wielką krzywdę.„Więźniów pocieszać” nie oznacza więc jedynie odwiedzania zakładów karnych. Niekażdy ma taką możliwość ani nie każdy jest do tego powołany. Możemy jednak modlić się zawięźniów, wspierać duszpasterstwo więzienne, pomagać rodzinom osób osadzonych, a takżenie przekreślać tych, którzy po odbyciu kary próbują powrócić do normalnego życia. Jeżeliczłowiek szczerze chce się zmienić, powinien otrzymać szansę. Bóg bowiem nigdy niezamyka przed człowiekiem drogi powrotu.
- Dzisiejsza niedziela, to to druga niedziela miesiąca i XIX Niedziela zwykła. Swoimi modlitwami i ofiarą wspieramy naszego rodaka o. Michała Szawana posługującego na misjach w Papui Nowej Gwinei.
- Miesiąc sierpień wyróżnia się jednak szczególnym splotem historycznych rocznic i świąt maryjnych. Staje się to wyzwaniem dla kolejnych pokoleń, aby niezłomnie strzec pamięci historycznej i naszej chrześcijańskiej tożsamości. Aby odważnie bronić niepodległości i wolności wewnętrznej. Tylko wtedy Polska zachowa niepodległość, kiedy będzie ziemią ludzi wewnętrznie wolnych. Tego uczy nas kolejny w naszym życiu sierpień – miesiąc dobrowolnej abstynencji od alkoholu.
- Prosimy o wpisywanie swoich próśb i podziękowań w Księdze podziękowań i próśb za wstawiennictwem naszego Patrona św. Kazimierza Królewicza. Szóste nabożeństwo już 4 września.
- Czas wakacji jest czasem odpoczynku od szkoły. Drodzy Rodzice, babicie i was dziadków prosimy! Przypominajcie swoim pociechom, że nigdy nie ma wakacji od modlitwy porannej i wieczornej i niedzielnej Mszy świętej.
- W poniedziałek święto świętego Wawrzyńca, diak. i męczennika.Msza św. o godz. 7.00 ; 18.00.
- W środę o godz. 17.00 wystawienie N. Sakramentu i nabożeństwo wynagradzające NSPJ, które poprowadzi wspólnota Intronizacyjna Najświętszego Serca Pana Jezusa.
- We czwartek o godz. 18.00 Msza święta i procesja fatimska, która przejdzie ulicami naszego Osiedla.
- W sobotę uroczystość wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Msze św. o godz. 7.00; 9.0; 10.30; 12.00; 18.00. Po każdej Mszy świętej poświecenie zbóż, ziół i owoców.
- Przyszła niedziela, to trzecia niedziela miesiąca i XX Niedziela Zwykła. Taca przeznaczona na wystrój kościoła.
- 12 września VIII Parafialna Pielgrzymka do tronu Matki Bożej Częstochowskiej z uroczystym aktem zawierzenia naszej Parafii, rodzin Niepokalanemu Sercu Królowej Polski pod hasłem: „śladami św. Kazimierza Królewicza”. Zapisy w zakrystii.
- 13 września zapraszamy na XIX Dni ks. Kardynała Adama Kozłowieckiego do Huty Komorowskiej. Zapisy w zakrystii.
- Dziękujemy 5 mieszkańcom z Bl. 26 za posprzątanie świątyni.
Katecheza 9 sierpnia 2026.
Uczynki miłosierne względem ciała – chorych nawiedzać
Jednym z uczynków miłosierdzia względem ciała jest „chorych nawiedzać”. Sam Jezus powiedział: „Byłem chory, a odwiedziliście Mnie” (Mt 25,36). W tych prostych słowach Chrystus pokazuje, że każda wizyta u człowieka chorego jest jednocześnie spotkaniem z Nim samym. Nie mówi: „uleczyliście Mnie” czy „usunęliście moje cierpienie”, ale: „odwiedziliście Mnie”. Oznacza to, że już sama obecność przy cierpiącym ma wielką wartość w oczach Boga. Słowa Jezusa skłaniają nas do postawienia kilku ważnych pytań. Kim jest człowiek chory? Dlaczego odwiedziny są dla chorego tak ważne? Jak możemy wypełniać ten uczynek miłosierdzia we współczesnym świecie? Czy naprawdę dostrzegamy Chrystusa w człowieku cierpiącym?
Choroba jest jednym z najtrudniejszych doświadczeń ludzkiego życia. Nikt jej nie planuje ani nie pragnie. Potrafi zmienić codzienne obowiązki, odebrać siły, ograniczyć samodzielność i sprawić, że człowiek zaczyna czuć się ciężarem dla innych. Często największym cierpieniem nie jest sam ból fizyczny, ale samotność. Wielu chorych przyznaje, że najbardziej boli ich nie choroba, lecz poczucie opuszczenia. Gdy przestają odwiedzać ich znajomi, a telefon milknie, rodzi się przekonanie, że nie są już nikomu potrzebni. Chorzy potrzebują nie tylko lekarstw i profesjonalnej opieki, ale również obecności drugiego człowieka, który poświęci im czas, wysłucha ich i okaże życzliwość.
Święta Matka Teresa z Kalkuty mówiła, że największą chorobą współczesnego świata jest poczucie bycia niekochanym i niechcianym. Dlatego nie ograniczała swojej posługi jedynie do opatrywania ran i podawania lekarstw. Przede wszystkim dawała chorym swoją obecność, czułość i szacunek. Wiedziała, że człowiek potrzebuje nie tylko leczenia ciała, ale również miłości, która uzdrawia serce. Odwiedzanie chorych nie zawsze wymaga wielkich poświęceń. Czasem wystarczy kilka minut rozmowy, wspólna modlitwa, przeczytanie fragmentu Pisma Świętego, pomoc w codziennych obowiązkach czy zwykłe wysłuchanie drugiego człowieka. Nieraz największym darem jest cierpliwe milczenie i obecność. Chory nie oczekuje pięknych przemówień ani gotowych odpowiedzi na pytanie o sens cierpienia. Pragnie przede wszystkim wiedzieć, że nie został zapomniany.
Pan Jezus powiedział: „Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali” (J 13,35). Odwiedzanie chorych jest jedną z najpiękniejszych form takiej miłości. Wymaga czasu, cierpliwości i rezygnacji z własnej wygody, ale właśnie dlatego ma tak wielką wartość. Miłosierdzie nie polega jedynie na współczuciu, lecz na konkretnych czynach. Warto więc rozejrzeć się wokół siebie. Być może niedaleko mieszka starszy sąsiad, którego od dawna nikt nie odwiedził. Może ktoś z rodziny od wielu tygodni zmaga się z chorobą i czeka na zwykłą rozmowę. A może w naszej parafii są osoby, które z powodu wieku lub cierpienia nie mogą już uczestniczyć we Mszy Świętej. Dla nich nasza obecność może stać się znakiem, że Bóg o nich nie zapomniał. Odwiedzając chorego z miłości do Chrystusa, nie tylko niesiemy pomoc drugiemu człowiekowi. Bardzo często sami wracamy bogatsi o doświadczenie pokory, wdzięczności i głębszego spojrzenia na życie. To właśnie chorzy uczą nas, jak cenne są zdrowie, czas i obecność drugiego człowieka. A Pan Jezus zapewnia, że wszystko, co uczynimy jednemu z tych najmniejszych, Jemu samemu uczynimy.
- Dzisiejsza niedziela, to czwarta niedziela miesiąca i XVII Niedziela Zwykła. Dziś obchodzimy Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych
- Zapraszamy o godz. 17.45 na nabożeństwa do Najdroższej Krwi Jezusa Chrystusa. Papież Jan XXIII miesiąc lipiec poświęcił kultowi Najdroższej Krwi Jezusa Chrystusa.
- Prosimy o wpisywanie swoich próśb i podziękowań w Księdze podziękowań i próśb za wstawiennictwem naszego Patrona św. Kazimierza Królewicza. Piąte nabożeństwo już 4 sierpnia.
- Czas wakacji jest czasem odpoczynku od szkoły. Drodzy Rodzice, babicie i was dziadków prosimy! Przypominajcie swoim pociechom, że nigdy nie ma wakacji od modlitwy porannej i wieczornej i niedzielnej Mszy świętej.
- wewnętrznej. Tylko wtedy Polska zachowa niepodległość, kiedy będzie ziemią ludzi wewnętrznie wolnych. Tego uczy nas kolejny w naszym życiu sierpień – miesiąc dobrowolnej abstynencji od alkoholu.
- Przyszła niedziela, to pierwsza niedziela miesiąca i XVIII niedziela zwykła. Zmiana tajemnic różańcowych po Mszy św. o godz. 9.00, taca przeznaczona na spłatę za ogrzewanie kościoła.
- 43 Piesza Pielgrzymka na Jasna Górę z Ostrowca Świętokrzyskiego pod hasłem: „Maryja, Matka Miłosierdzia” wyrusza 4 sierpnia. Informacje na plakacie.
- 12 września VIII Parafialna Pielgrzymka do tronu Matki Bożej Częstochowskiej z uroczystym aktem zawierzenia naszej Parafii, rodzin Niepokalanemu Sercu Królowej Polski pod hasłem: „śladami św. Kazimierza Królewicza”. Zapisy w zakrystii.
- 13 września zapraszamy na XIX Dni ks. Kardynała Adama Kozłowieckiego do Huty Komorowskiej. Zapisy w zakrystii.
- Dziękujemy 5 mieszkańcom z Bl. 24 za posprzątanie świątyni. Na przyszły tydzień prosimy mieszkańców z Bl. 25. Nasz udział w sprzątaniu jest obowiązkiem i wyrazem chrześcijańskiej miłości i wdzięczności naszego serca wobec osób, które przygotowały świątynię w zeszłym tygodniu.
Katecheza 26 lipca 2026.
Uczynki miłosierne co do ciała – nagich przyodziać
Ubranie to jedna z podstawowych potrzeb człowieka. Chroni przed zimnem i trudnymi warunkami atmosferycznymi, ale jego funkcja sięga znacznie głębiej. Brak odzieży, nagość, to nie tylko fizyczny chłód, ale przede wszystkim utrata godności, wstyd i poczucie bezbronności. Dlatego uczynek „nagich przyodziać” wykracza poza zwykłe przekazanie komuś ubrania. To gest przywracający drugiemu człowiekowi szacunek, poczucie bezpieczeństwa i należne mu miejsce w społeczeństwie.W Piśmie Świętym motyw ubrania i nagości pojawia się już na pierwszych stronach Księgi Rodzaju. Po grzechu pierworodnym pierwsi ludzie, Adam i Ewa, uświadomili sobie swoją nagość i poczuli wstyd. Bóg nie zostawił ich w tym upokorzeniu – sam sporządził dla nich odzienie ze skór i przyodział ich (por. Rdz 3,21). Był to pierwszy akt miłosierdzia, w którym Stwórca osłonił ludzką słabość. Z kolei Prawo Mojżeszowe w Starym Testamencie surowo nakazywało troskę o ubogich: jeśli ktoś wziął w zastaw płaszcz bliźniego, musiał oddać go przed zachodem słońca, ponieważ dla biednego często było to jedyne okrycie na noc (por. Wj 22,25-26). W ten sposób Bóg uczył swój lud wrażliwości na najsłabszych.W Nowym Testamencie uczynek ten zostaje przez Jezusa podniesiony do rangi kryterium, z którego będziemy sądzeni. W opisie sądu ostatecznego padają niezwykle wyraźne słowa: „Byłem nagi, a przyodzialiście Mnie” (Mt 25,36). Chrystus utożsamia się z każdym człowiekiem odartym z godności i pozbawionym podstawowych środków do życia. Co więcej, sam Jezus osobiście doświadczył najgłębszego bólu nagości podczas swojej męki. Zanim został ukrzyżowany, oprawcy odarli Go z szat (por. J 19,23), wystawiając na pośmiewisko. W świetle krzyża widzimy, że ofiarowując pomoc i odziewając ubogiego, dotykamy samego Zbawiciela.Realizacja tego uczynku w codziennym życiu jest bardzo konkretna, ale wymaga odpowiedniego podejścia. Przekazując ubrania potrzebującym, czy to bezpośrednio, czy poprzez organizacje charytatywne, nie chodzi o to, by pozbyć się zniszczonych, bezużytecznych rzeczy i uspokoić własne sumienie. Miłosierdzie polega na tym, by dać drugiemu to, w czym sami nie wstydzilibyśmy się chodzić. Ponadto, nagość można rozumieć również w szerszym, duchowym sensie – jako odarcie kogoś z dobrego imienia, plotkowanie czy wystawianie czyichś słabości na widok publiczny. Miłosierdzie każe nam wtedy okrywać błędy i słabości bliźnich płaszczem dyskrecji i szacunku.Uczynek „nagich przyodziać” przypomina nam, że chrześcijańska miłość zawsze musi przybierać materialny, namacalny kształt. Kiedy dzielimy się odzieżą z kimś potrzebującym, przekazujemy mu coś więcej niż tylko fizyczne ciepło. Dajemy mu czytelny znak, że szanujemy jego ludzką godność i że nie jest dla nas niewidzialny. W tak prostym geście – przekazaniu kurtki, butów czy koca – realizuje się Ewangelia, która osłania ludzką biedę i przywraca człowiekowi nadzieję.
- Zapraszamy wszystkich do duchowego pielgrzymowania i modlitwy w intencji pielgrzymów którzy we wtorek wyruszą w Diecezjalnej Pieszej Pielgrzymce na Jasna Górę.
- Prosimy o wpisywanie swoich próśb i podziękowań w Księdze podziękowań i próśb za wstawiennictwem naszego Patrona św. Kazimierza Królewicza. Piąte nabożeństwo już 4 sierpnia.
- Czas wakacji jest czasem odpoczynku od szkoły. Drodzy Rodzice, babicie i was dziadków prosimy! Przypominajcie swoim pociechom, że nigdy nie ma wakacji od modlitwy porannej i wieczornej i niedzielnej Mszy świętej.
- W środę o godz. 17.00 wystawienie N. Sakramentu i nabożeństwo wynagradzające NSPJ, które poprowadzi wspólnota Intronizacyjna Najświętszego Serca Pana Jezusa.
- W tym tygodniu przypadają pierwszy czwartek i piątek miesiąca. We czwartek przypada święto Przemienienia Pańskiego. Msza św. o godz. 7.00 i 18.00. Wystawienie N. Sakramentu o godz. 17.30 i modlitwa o nowe i święte powołania kapłańskie, zakonne i misyjne. Zapraszamy do wspólnej modlitwy. W pierwszy piątek miesiąca z komunią do chorych uda się ks. Mirosław od godz. 9.00. O godz. 17.00 wystawienie NS i okazja do Spowiedzi świętej.Prosimy zgłaszać w zakrystii tylko te osoby, które nie były jeszcze zgłoszone, a pragną przyjąć Pana Jezusa w Komunii św.
- Przyszła niedziela, to druga niedziela miesiąca i XIX Niedziela zwykła. Swoimi modlitwami i ofiarą wspieramy naszego rodaka o. Michała Szawana posługującego na misjach w Papui Nowej Gwinei.
- 12 września VIII Parafialna Pielgrzymka do tronu Matki Bożej Częstochowskiej z uroczystym aktem zawierzenia naszej Parafii, rodzin Niepokalanemu Sercu Królowej Polski pod hasłem: „śladami św. Kazimierza Królewicza”. Zapisy w zakrystii.
- 13 września zapraszamy na XIX Dni ks. Kardynała Adama Kozłowieckiego do Huty Komorowskiej. Zapisy w zakrystii.
- Dziękujemy 3 mieszkańcom z Bl. 25 za posprzątanie świątyni. Na przyszły tydzień prosimy mieszkańców z Bl. 26. Nasz udział w sprzątaniu jest obowiązkiem i wyrazem chrześcijańskiej miłości i wdzięczności naszego serca wobec osób, które przygotowały świątynię w zeszłym tygodniu.
02 08. 2026
Uczynki miłosierne względem ciała – podróżnych w dom przyjąć
W Księdze Rodzaju czytamy, że Abraham siedział u wejścia do swego namiotu,gdy ujrzał trzech nieznajomych. Natychmiast wyszedł im na spotkanie, zaprosiłich do siebie, obmył im nogi i przygotował posiłek. Dopiero później okazało się,że przyjmując wędrowców, gościł samego Boga (por. Rdz 18,1–8). Słowo Bożezachęca nas, abyśmy zastanowili się nad kilkoma pytaniami. Kim jest człowiek,którego możemy nazwać podróżnym? Czy ten uczynek miłosierdzia odnosi sięjedynie do osób przemierzających dalekie drogi? W jaki sposób możemy gowypełniać we współczesnym świecie?Dawniej przyjęcie podróżnego było często sprawą życia i śmierci. Wędrowcyprzemierzali długie drogi pieszo, narażeni na głód, chłód i niebezpieczeństwa.Gospody były nieliczne, dlatego otwarcie domu dla nieznajomego było czymśnaturalnym.Dzisiaj sytuacjawyglądainaczej. Hotele, schroniskai środkitransportu sprawiają, że rzadko spotykamy ludzi proszących o nocleg. Nieoznaczato jednak, że ten uczynekmiłosierdziastracił swoje znaczenie.Współczesnym podróżnym jest często człowiek, który przybywa do naszegomiasta, parafii czy miejsca pracy i nikogo tutaj nie zna. Może być nim studentrozpoczynający naukę, osoba podejmującanową pracę, rodzina,któraprzeprowadziła się do sąsiedztwa, pielgrzym przybywający do sanktuarium czygość uczestniczący w uroczystości rodzinnej. Każdy z nich potrzebuje nie tylkodachu nad głową, ale również życzliwości, dobrego słowa i poczucia, że nie jestsam. Autor Listu do Hebrajczyków przypomina: „Nie zapominajcie o gościnności;przez nią bowiem niektórzy, nie wiedząc o tym, aniołom dali gościnę” (Hbr13,2). Nigdy nie wiemy, jakie znaczenie może mieć dla drugiego człowieka naszprosty gest życzliwości. Czasami wystarczy zaprosić kogoś na wspólny posiłek,pomóc odnaleźć drogę, zainteresować się nowym sąsiadem czy znaleźć czas narozmowę z osobą, która czuje się obca i zagubiona. Ten uczynek miłosierdziarealizujemy przede wszystkim przez otwartość na drugiego człowieka. Możemyserdecznie przyjąćgości,zainteresowaćsię nowymisąsiadami,pomócpielgrzymom, wesprzeć osoby, które przyjechały z daleka do pracy lub na studia. Możemy także zaprosić do wspólnego stołu kogoś samotnego, kto od dawna niedoświadczyłrodzinnegociepła. Czasem wystarczyuśmiech, rozmowaczypomoc w odnalezieniu się w nowym miejscu, aby ktoś poczuł się bezpiecznie iprzestał być obcy. Gościnność chrześcijańska nie polega na okazałym przyjęciu ani na bogatozastawionym stole. Jej istotą jest otwarte serce. Dom, w którym mieszkaChrystus, zawsze znajdzie miejsce dla drugiego człowieka. Warto pamiętać, żekiedy przyjmujemy potrzebującego z miłości do Boga, w rzeczywistości przyjmujemy samego Jezusa. A On zapewnia nas, że żaden gest miłosierdzia niepozostanie bez nagrody.
- Dzisiejsza niedziela, to trzecia niedziela miesiąca i XVI Niedziela zwykła. Taca przeznaczona na upiększenie naszej świątyni. Dziś rozpoczynamy XXVII Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa. Po każdej Mszy świętej poświecenie pojazdów. Miva Polska zachęca do udziału w Akcji św. Krzysztofa 1 gr za 1 km szczęśliwie przejechany na środki transportu dla misjonarzy.
- Zapraszamy o godz. 17.45 na nabożeństwa do Najdroższej Krwi Jezusa Chrystusa. Papież Jan XXIII miesiąc lipiec poświęcił kultowi Najdroższej Krwi Jezusa Chrystusa.
- Prosimy o wpisywanie swoich próśb i podziękowań w Księdze podziękowań i próśb za wstawiennictwem naszego Patrona św. Kazimierza Królewicza. Piąte nabożeństwo już 4 sierpnia.
- W środę święto św. Marii Magdaleny. O godz. 17.00 wystawienie N. Sakramentu i nabożeństwo wynagradzające NSPJ, które poprowadzi wspólnota Intronizacyjna Najświętszego Serca Pana Jezusa.
- W czwartek święto św. Brygidy, Z. Patronki Europy.
- W sobotę święto św. Jakuba, Ap. Dzień imienin bpa Krzysztofa, Biskupa Sandomierskiego. Polecamy Pasterza waszej modlitwie.
- Przyszła niedziela, to czwarta niedziela miesiąca i XVII Niedziela Zwykła.
- 43 Piesza Pielgrzymka na Jasna Górę z Ostrowca Świętokrzyskiego pod hasłem: „Maryja, Matka Miłosierdzia” wyrusza 4 sierpnia. Informacje na plakacie.
- 12 września VIII Parafialna Pielgrzymka do tronu Matki Bożej Częstochowskiej z uroczystym aktem zawierzenia naszej Parafii, rodzin Niepokalanemu Sercu Królowej Polski pod hasłem: „śladami św. Kazimierza Królewicza”. Zapisy w zakrystii.
- 13 września zapraszamy na XIX Dni ks. Kardynała Adama Kozłowieckiego do Huty Komorowskiej. Zapisy w zakrystii.
- Dziękujemy 2 mieszkańcom z Bl. 23 za posprzątanie świątyni. Na przyszły tydzień prosimy mieszkańców z Bl. 24. Nasz udział w sprzątaniu jest obowiązkiem i wyrazem chrześcijańskiej miłości i wdzięczności naszego serca wobec osób, które przygotowały świątynię w zeszłym tygodniu.
Katecheza 19 lipca 2026.
Uczynki miłosierne co do ciała – spragnionych napoić
Pragnienie, podobnie jak głód, należy do najbardziej podstawowych potrzeb człowieka.Bez wody nie ma życia. Człowiek może przez pewien czas żyć bez pożywienia, ale bez dostępudo wody jego życie bardzo szybko znajduje się w niebezpieczeństwie. Dlatego podanie wodyspragnionemu jest jednym z najprostszych, a jednocześnie najbardziej podstawowych gestówtroski o drugiego człowieka.W Piśmie Świętym woda ma bardzo głębokie znaczenie. Jest przede wszystkim znakiemżycia i Bożego błogosławieństwa. Naród izraelski szczególnie mocno doświadczył tego podczaswędrówki przez pustynię. Kiedy Izraelitom zabrakło wody, zaczęli narzekać i pytać Mojżesza:„Czy po to wyprowadziłeś nas z Egiptu, aby nas, nasze dzieci i nasze bydło wydać na śmierć zpragnienia?” (por. Wj 17,3). Bóg nie pozostał obojętny na ich wołanie. Polecił Mojżeszowiuderzyć laską w skałę, z której wypłynęła woda. W ten sposób Bóg pokazał, że troszczy się oswój lud i daje mu to, czego potrzebuje do życia. Temat pragnienia pojawia się również wEwangelii. Każdy kubek wody podany spragnionemu może więc stać się gestem miłości wobecChrystusa. Jezus mówi o tym bardzo konkretnie: „Kto poda kubek świeżej wody do piciajednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę, powiadam wam, nie utraciswojej nagrody” (por. Mt 10,42). W oczach Boga nawet najmniejszy gest miłości ma wielkąwartość.Warto zwrócić uwagę, że Jezus mówi właśnie o kubku wody. Nie wymaga rzeczy wielkichi niezwykłych. Nie każdy człowiek może dokonywać wielkich dzieł, ale każdy może zrobić cośmałego dla drugiego.Czasamiwłaśnie taki prosty gest może mieć ogromne znaczenie.Szczególnym momentem, w którym Jezus doświadcza pragnienia, jest Jego męka na krzyżu. WEwangelii według św. Jana słyszymy Jego słowa: „Pragnę” (J 19,28). Jezus, który wcześniejobiecywał ludziom wodę żywą, sam teraz cierpi z powodu pragnienia. Te słowa przypominająnam, że Chrystus naprawdę przyjął ludzkie ciało i doświadczył ludzkiego cierpienia.„Spragnionych napoić” to uczynek bardzo prosty, ale właśnie w tej prostocie kryje się jegopiękno. Przypomina nam, że miłosierdzie nie zawsze wymaga wielkich i niezwykłych czynów.Czasami wystarczy dostrzec potrzebę drugiego człowieka i odpowiedzieć na nią prostym gestem.Kiedy podajemy spragnionemu kubek wody, dajemy mu coś koniecznego do życia. Ale jakochrześcijanie dajemy mu również coś więcej. Pokazujemy, że nie jest nam obojętny, żedostrzegamy jego potrzebę i chcemy mu pomóc. A wtedy zwykły kubek wody może stać sięznakiem miłosierdzia i świadectwem Bożej miłości.