W grudniu, modlimy się w dwóch papieskich intencjach, ogólnej i ewangelizacyjnej. Ogólna: „aby we wszystkich częściach świata zniknęła plaga, jaką jest werbowanie dzieci żołnierzy” i ewangelizacyjna: „aby ludy europejskie odkryły na nowo piękno, dobroć i prawdę Ewangelii, która napełnia życie radością i nadzieją”

 

Adwent to czas przygotowania naszych serc na przyjęcie Chrystusa Zbawiciela, który jest naszą nadzieją.

                                               Papież Franciszek

 

Zapraszamy do pogłębiania własnej wiary przez korzystanie z konferencji głoszonych przez Biskupa Rysia (W ramach Konferencji Episkopatu Polski został w 2011 przewodniczącym Zespołu ds. Nowej Ewangelizacji)

Wejdź na podany niżej adres strony a następnie naciśnij na pokazany tam symbol dyskietki.

(Jeśli nie wiesz jak to zrobić zadzwoń- pomoc informatyczna tel. 664483702)

http://biskup-rys.pl/index.php/nagrania/440-2016-11-rekolekcje-adwentowe-o-modlitwie-w-da-u-brata

http://biskup-rys.pl/index.php/nagrania/380-2016-01-spotkanie-mezczyzn-sw-jozefa-w-edynburgu

http://biskup-rys.pl/index.php/nauczania/122-2012-10-ewangelizacja-krakowa

http://biskup-rys.pl/images/nagrania/201512/bgr-20151208-homilia-modlitewne_jerycho.mp3

http://biskup-rys.pl/index.php/nagrania/407-2016-06-jezus-na-lodowisku

http://biskup-rys.pl/index.php/nagrania/385-2016-04-pielgrzymka-niepelnosprawnych-do-ziemi-swietej

http://biskup-rys.pl/index.php/nagrania/423-2016-09-sesja-szkoly-biblijnej-w-cfd-w-krakowie-ksiega-hioba-ksiega-nadziei

Młodych zapraszamy na internetowe spotkania z dominikaninem, kaznodzieją wędrownym ojcem Adamem Szustakiem

https://www.youtube.com/playlist?list=PLVdrvbY9AVQocRb5KObeV_4pxOQa39MpY    ARKA- Adwentowe Słuchowisko 2016

https://www.youtube.com/playlist?list=PLVdrvbY9AVQpiPnyDB6Li6ZTQdxnZdRzF  rekolekcji Adwentowych 2016: WILKI DWA

https://www.youtube.com/playlist?list=PLVdrvbY9AVQrHZyAaXHTJf4d4yVXCGAqq  CNN- słowo na niedziele kazania

Trzynasty odcinek *CNN* jest już *tutaj: http://adamszustak.pl/cnn/3/
<http://app.getresponse.com/click.html?x=a62b&lc=xMvfL&mc=Iy&s=J2K17R&u=TwzD&y=3&>*

Od teraz w soboty będą publikowane odcinki trzeciego sezonu
*Pachnideł* - *tutaj:
http://adamszustak.pl/pachnidla/7/
<http://app.getresponse.com/click.html?x=a62b&lc=xMvjy&mc=Iy&s=J2K17R&u=TwzD&y=K&>*

Pamiętaj też o *ARCE
<http://app.getresponse.com/click.html?x=a62b&lc=xMvUc&mc=Iy&s=J2K17R&u=TwzD&y=S&>*,

*WILKACH DWÓCH
<http://app.getresponse.com/click.html?x=a62b&lc=xMvkO&mc=Iy&s=J2K17R&u=TwzD&y=k&>*
i * #jeszcze5minutkach
<http://app.getresponse.com/click.html?x=a62b&lc=xMvY4&mc=Iy&s=J2K17R&u=TwzD&y=F&>*

 

 Adwent- czwarta niedziela 

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Liturgię dzisiejszą, czwartej i ostatniej niedzieli Adwentu, charakteryzuje temat bliskości Boga do ludzkości. Fragment z Ewangelii (por. Mt 1, 18-24) ukazuje nam dwie osoby, które bardziej niż ktokolwiek inny były zaangażowane w tę tajemnicę miłości: Maryję Pannę i Józefa, Jej oblubieńca. Tajemnica miłości, tajemnica bliskości Boga do ludzkości.

Maryja jest ukazana w świetle proroctwa mówiącego: „Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna” (w. 23). Ewangelista Mateusz rozpoznaje to, co stało się w Maryi, która poczęła Jezusa za sprawą Ducha Świętego, bez udziału Józefa (por. w. 18). Syn Boży „przychodzi” w Jej łono, aby stać się człowiekiem, a Ona Go przyjmuje. Tak oto w sposób wyjątkowy Bóg zbliżył się do człowieka, przyjmując ciało z niewiasty: Bóg zbliżył się do nas i przyjął ciało z niewiasty. Także do nas, w odmienny sposób, Bóg zbliża się ze swą łaską, aby wejść w nasze życie i dać nam w darze Swego Syna. A co my czynimy? Czy przyjmujemy Go, czy pozwalamy Mu zbliżyć się do nas, czy odrzucamy, wypędzamy Go? Podobnie jak Maryja, dobrowolnie oddając siebie Panu dziejów pozwoliła Mu zmienić losy ludzkości, również my, przyjmując Jezusa i starając się podążać za Nim każdego dnia, możemy współpracować z Jego planem zbawienia wobec nas samych i wobec świata. Maryja jawi się nam zatem jako wzór, na który trzeba spoglądać i jako wsparcie, na które można liczyć w naszym poszukiwaniu Boga, w naszym zbliżaniu się do Boga, w tym przyzwoleniu, aby Bóg zbliżał się do nas i w naszym zaangażowaniu w budowanie cywilizacji miłości.

Drugim bohaterem dzisiejszej Ewangelii jest święty Józef. Ewangelista podkreśla, że Józef sam nie może wytłumaczyć sobie wydarzenia, jakie dokonuje się na jego oczach, to znaczy ciąży Maryi. I wtedy właśnie, w owej chwili wątpliwości, nawet niepokoju, Bóg zbliża się do niego - także On - przez swego wysłannika i wyjaśnia mu naturę tego macierzyństwa: „Z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło” (w. 20). Tak więc, w obliczu niezwykłego wydarzenia, które z pewnością rodziło wiele pytań w jego sercu, w pełni zaufał Bogu i - idąc za Jego zachętą - nie oddalił obiecanej mu oblubienicy, ale wziął ją do siebie. Józef, przygarniając Maryję, świadomie i z miłością przygarnia Tego, który został w Niej poczęty za sprawą cudownego dzieła Boga, dla którego nic nie jest niemożliwe. Józef, człowiek pokorny i sprawiedliwy (por. w. 19), uczy nas, aby zawsze ufać Bogu, który się zbliża: gdy Bóg zbliża się do nas, powinniśmy Mu zaufać. Józef uczy nas dać się Mu prowadzić w dobrowolnym posłuszeństwie.

Te dwie postaci: Maryja i Józef, które jako pierwsze przyjęły Jezusa przez wiarę, wprowadzają nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Maryja pomaga nam przybrać postawę gotowości przyjęcia Syna Bożego do naszego konkretnego życia, w naszym ciele. Józef zachęca nas do szukania zawsze woli Boga i do kroczenia za Nim z pełną ufnością. Oboje pozwolili, aby Bóg zbliżył się do nich.

„Oto dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy Bóg z nami” (Mt 1, 23), to znaczy Bóg jest blisko nas. A czy ja otwieram drzwi przed Bogiem, który się zbliża, przed Panem, gdy czuję wewnętrzne natchnienie, gdy słyszę, że mnie prosi o zrobienie czegoś więcej dla innych, gdy wzywa mnie do modlitwy? Bóg z nami, Bóg, który się zbliża. Niech ta zapowiedź nadziei, która spełnia się w Boże Narodzenie, spełni oczekiwanie Boga także w każdym z nas, w całym Kościele i w wielu maluczkich, którymi świat pogardza, ale których Bóg miłuje. Bóg się zbliża.

 Papież Franciszek

 

 

    Podczas grudniowej adoracji Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie uczyliśmy się od św. Jana Chrzciciela, który jest jednym z patronów Adwentu, jak "prostować drogę Panu". Jan wzywa nas, tak jak kiedyś do nawrócenia.  Co to znaczy nawrócić się? Nawrócić się to nie tylko odwrócić się od złego świata, aby ukryć się przy Panu Bogu. Nawrócić się to zwrócić się do Boga po to, aby z Nim i poprzez Niego odnaleźć cały świat. Nawrócić się, to w drugim człowieku zobaczyć Jezusa i traktować go z szacunkiem i miłością. Nawrócić się, to popatrzeć na siebie jak na kamień do obróbki, który Bóg wziął w swoje ręce i szlifuje, kamień który nieraz wypada i wyślizguje się Bogu z dłoni, toczy się ulicą, wpada w błoto, ale Bóg schyla się, podnosi, bierze go znowu w swoje ręce, oczyszcza i dalej szlifuje.

   

      

 

Pamiętajmy o spowiedzi

Zawsze jest dobry czas na spowiedź jak nie zdążyliśmy na rekolekcjach to możemy w czasie Mszy Św. lub  indywidualnie poprosić  po Mszy Świętej o spowiedź.

 

Tegoroczne Rekolekcje adwentowe, pod hasłem "Marana tha" odbyły się w naszej w parafii wtorku 13 do czwartku 15 grudnia.

 

   

   

   

   

    

    

    

 

Sprzątanie kościoła 17 grudnia 2016

   

 Adwent-trzecia niedziela 

 

Adwent (z łac. adventus - przyjście, przybycie) to okres w roku liturgicznym, który rozpoczyna się od I Nieszporów niedzieli po sobocie XXXIV tygodnia Okresu Zwykłego, a kończy przed I Nieszporami uroczystości Narodzenia Pańskiego w wieczór 24 grudnia. Trwa od 23 do 28 dni i obejmuje cztery kolejne niedziele przed 25 grudnia. Stanowi pierwszy okres w każdym nowym roku liturgicznym.

Adwent składa się z dwóch odrębnych okresów:
1. czasu, w którym kierujemy nasze serca ku oczekiwaniu powtórnego przyjścia Jezusa w chwale na końcu czasów (okres od początku Adwentu do 16 grudnia włącznie);
2. czasu bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, w której wspominamy pierwsze przyjście Chrystusa na ziemię.
Zwornikiem wszystkich tekstów liturgii adwentowej obydwu części jest czytanie księgi proroka Izajasza. Czytanie to obrazuje tęsknotę za wyczekiwanym Mesjaszem.

III Niedziela Adwentu jest nazywana Niedzielą Różową lub - z łaciny - NiedzieląGAUDETE. Nazwa ta pochodzi od słów antyfony na wejście: "Gaudete in Domino", czyli "Radujcie się w Panu". Szaty liturgiczne mogą być - wyjątkowo - koloru różowego, a nie, jak w pozostałe niedziele Adwentu, fioletowe. Teksty liturgii tej niedzieli przepełnione są radością z zapowiadanego przyjścia Chrystusa i z odkupienia, jakie przynosi. 

 

Papież Franciszek

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Dziś obchodzimy trzecią niedzielę Adwentu, która charakteryzuje się zachętą św. Pawła: „Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się! [...] Pan jest blisko!” (Flp 4,4-5). Nie jest to radość powierzchowna lub czysto emocjonalna, ani nawet światowa czy radość konsumpcjonizmu, ale idzie o radość bardziej autentyczną, a my jesteśmy wezwani do odkrycia na nowo jej smaku. Jest to radość dotykająca głębi naszej istoty, gdy czekamy na Tego, który już przyszedł, aby przynieść światu zbawienie, obiecanego Mesjasza, zrodzonego w Betlejem z Maryi Dziewicy. Liturgia Słowa daje nam odpowiedni kontekst, aby zrozumieć i przeżywać tę radość. Izajasz mówi o pustyni, jałowej ziemi, stepie (por. 35.1); prorok ma przed sobą ręce osłabłe, kolana omdlałe, serca zagubione, ślepe, głuche i nieme (por. ww. 3-6). Jest to obraz sytuacji spustoszenia, bezlitosnego losu bez Boga.

Ale wreszcie głoszone jest zbawienie: „Odwagi, nie bójcie się! [...] Oto wasz Bóg, [...] przychodzi, aby was zbawić” (Iz 35,4). I natychmiast wszystko się zmienia: pustynia zakwita, pocieszenie i radość przenikają serca (por. ww. 5-6.). Te znaki zapowiedziane przez Izajasza jako wykrywające obecne już zbawienie, wypełniają się w Jezusie. On sam to stwierdził odpowiadając posłańcom wysłanym przez Jana Chrzciciela. „Niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają” (Mt 11,5). Nie słowa, ale fakty udowadniają, że zbawienie przyniesione przez Jezusa obejmuje całą istotę ludzką i ją odradza. Bóg wszedł w historię, aby uwolnić nas z niewoli grzechu; rozbił swój namiot pośród nas, aby dzielić nasze życie, leczyć nasze rany, opatrzyć je i dać nam nowe życie. Radość jest owocem tego działania zbawczego i miłości Boga.

Jesteśmy wezwani, by dać się ogarnąć poczuciem radości, tej radości. Chrześcijaninowi, który nie byłby radosny czegoś brakuje, albo nie jest on chrześcijaninem. Radość serca, radość wewnętrzna, która niesie nas naprzód i daje nam męstwo. Pan przychodzi w nasze życie jako wyzwoliciel. Przychodzi, aby nas wyzwolić ze wszystkich naszych zniewoleń wewnętrznych i zewnętrznych. On jest Tym, który wskazuje nam drogę wierności, cierpliwości i wytrwałości, aby przy Jego powrocie nasza radość była pełna. Boże Narodzenie jest blisko, znaki jego przybliżania się oczywiste na naszych ulicach, w naszych domach. Również tutaj, na placu św. Piotra został umieszczony żłóbek obok choinki. Te zewnętrzne znaki zapraszają nas do przyjęcie Pana, który zawsze przychodzi i puka do naszych drzwi. Zapraszają nas do rozpoznania Jego kroków pośród kroków braci, przechodzących obok nas, zwłaszcza najsłabszych i potrzebujących.

Dziś jesteśmy zaproszeni do radowania się z powodu bliskiego już przyjścia naszego Zbawiciela, i jesteśmy wezwani do dzielenia się tą radością z innymi, dając pociechę i nadzieję ubogim, chorym, osobom samotnym i nieszczęśliwym. Niech Maryja Panna, „służebnica Pańska”, pomoże nam usłyszeć głos Boga w modlitwie i służyć Jemu ze współczuciem w braciach, aby dotrzeć gotowymi na spotkanie z Bożym Narodzeniem, przygotowując nasze serce na przyjęcia Jezusa.

[po modlitwie Anił Pański:] Drodzy bracia i siostry!

Każdego dnia jestem blisko, zwłaszcza w modlitwie mieszkańców Aleppo. Nie wolno nam zapominać, że Aleppo jest miastem, że są tam ludzie: rodziny, dzieci, ludzie starsi, osoby chore… Niestety przyzwyczailiśmy się już do wojny, do zniszczenia, ale nie możemy zapominać, że Syria jest krajem pełnym historii, kultury i wiary. Nie możemy się zgodzić, aby zostało to zanegowane przez wojnę, która jest stertą nadużyć i kłamstwa. Apeluję, by wszyscy zaangażowali się, aby dokonano wyboru cywilizacji: nie dla zniszczenia, tak pokojowi, tak mieszkańcom Aleppo i Syrii.

Dziś w Vientiane w Loasie zostali beatyfikowani Mariusz Borzaga, kapłan ze Zgromadzenia Oblatów Maryi Niepokalanej, Paweł Thoj Xyooj, wierny świecki, katecheta wraz z czternastoma towarzyszami, zabici z nienawiści do wiary. Oby ich heroiczna wierność Chrystusowi była zachętą i przykładem dla misjonarzy, a zwłaszcza katechetów, którzy na terenach misyjnych wypełniają cenną i niezastąpioną pracę apostolską, za którą jest im wdzięczny cały Kościół.

Módlmy się także za ofiary kilku straszliwych ataków terrorystycznych, które w minionych godzinach miały miejsce w różnych krajach. Ich miejsca są odmienne, ale niestety ta sama jest przemoc, siejąca śmierć i zniszczenie. Taka sama jest także odpowiedź: wiara w Boga i jedność w wartościach humanistycznych i cywilizacyjnych. Chciałbym wyrazić moją szczególną bliskość mojemu bratu, papieżowi Teodorowi II i jego wspólnocie, modląc się za zmarłych i rannych.

Dziś pierwsze pozdrowienie jest przeznaczone dla dzieci z Rzymu przybyłych z okazji tradycyjnego błogosławieństwa "Bambinelli" [figurek Dzieciątka Jezus - KAI], organizowanego przez oratoria parafialne oraz rzymskie szkoły katolickie. Drogie dzieci, kiedy będziecie się modliły przed waszą szopką wraz ze swoimi rodzicami, poproście Dzieciątko Jezus, aby pomogło nam wszystkim kochać Boga i bliźniego. I pamiętajcie, aby modlić się także za mnie, tak jak ja pamiętam o was.

 

ADWENTOWE REKOLEKCJE
w parafii św. Kazimierza Królewicza w Ostrowcu Św.

WTOREK - 13 grudnia 2016

6:30 - Msza św. z nauką rekolekcyjną dla wszystkich.

18:00 - Msza św. z nauką rekolekcyjną dla wszystkich i procesja fatimska.

ŚRODA - 14 grudnia 2016

6:30 - Msza św. z nauką rekolekcyjną dla wszystkich.

18:00 - Msza św. z nauką rekolekcyjną dla wszystkich.

CZWARTEK - 15 grudnia 2016

6:30 - Msza św. z nauką rekolekcyjną, przygotowującą do sakramentu pokuty.

18:00 - Msza św. z nauką rekolekcyjną dla dzieci i młodzieży.

PIĄTEK - 16 grudnia 2016

Spowiedź św.: od godz. 10 do 12 i popołudniu od 16 do 18.

 

W niedzielę 11 grudnia podczas Mszy świętej o godzinie 12:00 zostały poświęcone medaliki dla dzieci z klas trzecich, które przygotowują się do I Komunii świętej.

 

        

    

 

Zapraszamy dzieci, młodzież i dorosłych. W blasku światła lampionów roratnych i świec, rozbudźmy w naszych sercach oczekiwanie na przyjście Chrystusa.

   

   

   

   

 

Adwent-druga niedziela

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

W Ewangelii tej drugiej niedzieli Adwentu rozbrzmiewa wezwanie Jana Chrzciciela: „Nawróćcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie” (Mt 3,2). Tymi samymi słowami Jezus rozpocznie swoją misję w Galilei (por. Mt 4,17). Takie samo przepowiadanie powinni również nieść uczniowie w swoim pierwszym doświadczeniu misyjnym (por. Mt 10,7). Ewangelista Mateusz pragnie w ten sposób przedstawić Jana, jako tego, który przygotowuje drogę dla przychodzącego Chrystusa, a uczniów jako kontynuujących przepowiadanie Jezusa. Chodzi o to samo radosne głoszenie: nadchodzi królestwo Boże, jest wręcz bliskie, jest pośród nas! To słowo jest bardzo ważne: „Królestwo Boże jest pośród was” (Łk 21,17) – mówi Jezus. A Jan głosi to, co następnie powie Jezus: „Królestwo Boże, nadeszło, jest pośród was”. To jest centralne przesłanie wszelkiej misji chrześcijańskiej. Kiedy misjonarz, chrześcijanin idzie, by głosić Jezusa nie wyrusza, by uprawiać prozelityzm, jakby był kibicem, który stara się zyskać jak najwięcej zwolenników dla swojej drużyny. Nie, idzie po prostu, by głosić : „Królestwo Boże jest pośród was”. W ten sposób misjonarz przygotowuje drogę Jezusowi, który spotyka swój lud. 

Ale czym jest to królestwo Boże, to królestwo niebieskie? To synonimy. Natychmiast myślimy o czymś, co dotyczy rzeczywistości spoza tego świata: życia wiecznego. Oczywiście, to prawda, królestwo Boże będzie rozciągać się w nieskończoność poza życie na ziemi, ale dobrą nowiną, jaką przynosi nam Jezus, a którą Jan antycypuje – jest ta, że królestwa Bożego nie musimy oczekiwać w przyszłości: przybliżyło się, w pewien sposób jest już obecne i już od teraz możemy doświadczać mocy duchowej. „Królestwo Boże jest pośród was” - powie Jezus. Bóg przychodzi, aby ustanowić swoje panowanie w naszej historii, w naszym codziennym życiu. A tam, gdzie jest ono przyjęte z wiarą i pokorą, rodzi się miłość, radość i pokój.

Warunkiem, by stać się częścią tego królestwa jest dokonanie zmiany w naszym życiu, to znaczy nawrócenie się. Nawrócić się każdego dnia, codziennie nieco naprzód. Trzeba opuścić drogi wygodne, ale mylące, bożków tego świata: sukcesu za wszelką cenę, władzy kosztem najsłabszych, pragnienia bogactwa, przyjemności za wszelką cenę. Trzeba natomiast otwierać drogę dla Pana, który przychodzi: On nie odbiera naszej wolności, ale daje nam prawdziwe szczęście. Wraz z narodzeniem Jezusa w Betlejem sam Bóg zamieszkuje między nami, by nas wyzwolić od egoizmu, od grzechu i zepsucia – od tych postaw pochodzących od diabła: dążenia do sukcesu za wszelką cenę, władzy kosztem najsłabszych, pragnienia bogactwa, szukania przyjemności za wszelką cenę.

Boże Narodzenie jest dniem wielkiej radości, również zewnętrznej, ale jest przede wszystkim wydarzeniem religijnym, do którego konieczne jest przygotowanie duchowe. W tym czasie Adwentu, pozwólmy się prowadzić nawoływaniu Chrzciciela: „Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego!” (w. 3). Przygotowujemy drogę Panu i prostujemy Jego ścieżki, kiedy dokonujemy rachunku sumienia, gdy badamy nasze postępowanie, by usunąć owe postawy grzeszne, o których wspomniałem, które nie pochodzą od Boga: sukcesu za wszelką cenę, władzy kosztem najsłabszych, pragnienia bogactwa, szukania przyjemności za wszelką cenę.

Niech Maryja Panna pomoże nam przygotować się do spotkania z tą Miłością coraz to większą, tą miłością, którą przynosi Jezus i która w nocy Bożego Narodzenia stała się bardzo mała, jak ziarenko, które spadło na ziemię. A Jezus jest tym ziarnem, ziarenkiem królestwa Bożego.

 

W dzisiejszą niedzielę przypada XVII Dzień modlitw i pomocy materialnej Kościołowi na Wschodzie. Przed świątynią prowadzona jest zbiórka do puszek na ten cel.

Od pierwszej niedzieli przez cały okres adwentu, po mszach świętych odbywa się kiermasz ozdób świątecznych; zebrane z niego środki zostaną przeznaczone na duszpasterstwo dzieci i młodzieży w naszej parafii.

Także nie zapominajmy o choince nadziei dla Krzysia.